Het gaat maar door!

Beste mensen!

Ja, ik weet het. Het is alweer lang geleden dat ik iets van me heb laten horen, of ja hier op dit blog in ieder geval want ik heb op de piste zo als een malloot staan schreeuwen dat er permanent lawinegevaar is. Het zijn gewoon drukke weken geweest en had geen tijd om iets te schrijven. Ik was of aan t skiën, après skiën, eten of slapen (4 behoorlijke nuttige tijdsbestedingen), of soms had ik er gewoon geen zin in. Pff zit niet meer op school, dus waarom zou ik dan nog hele verslagen gaan typen.

Nou ja, ik heb er dus even tijd voor genomen. En geloof t of niet, moment van typen is zaterdagavond 21.00 uur. Huh wat? Als jullie hebben opgelet is onze zaterdag niet zoals we die gewend zijn in Nederland. Morgen begint de nieuwe week weer, dus staat het wilde leven even op een laag pitje. De zaterdag is dus onze vrije dag over t algemeen, maar voor mij niet vandaag. Ik heb vanmorgen nog 2 uurtjes privé les gegeven, want er was een meisje uit mijn klasje van afgelopen week die nog eventjes 1 op 1 wilde skiën. Of ja, eigenlijk wilde papa het meer maar het was een leuke morgen! Toch nog flink geskied dus ben tevreden.

Dus....... Ik weet eigenlijk niet wat ik in mijn laatste blog heb geschreven, en wat ik dus nog allemaal kwijt moet. Internet is namelijk vandaag overleden, dus kan ook niet terugkijken. Dan begin ik maar wat te vertellen over de laatste week kerstvakantie. Waarschijnlijk hebben jullie er al wat van meegekregen, maar nog even in het kort. Erg leuke groep gehad, 9 Nederlandse kindjes en erg veel lol gehad! Allemaal 4 of 5 jaar oud maar stuk voor stuk kleine, dappere en grappige kids. Toch keek ik ontzettend uit naar het einde van de week, alleen had t niks met dit groepje te maken. Nee, vrijdag 6 januari was de dag dat Marion de reis naar Hinterglemm zou maken. De lessen waren afgelopen, en ik ben met Snowly de huisclown naar Zell am See gereden. Daar op het treinstation aangekomen, stond ze al te wachten. Na een lang-naar-uitkijkende-knuffel zijn we samen in de bus gestapt om naar ons hotel te gaan. In mijn huis mag namelijk niemand logeren, maar ja voor wat quality time zijn we dus lekker naar een (uitstekend bevallen) hotel gegaan. Na elkaar 7 weken niet gezien te hebben was het weer als vanouds. Hoe stoer ik soms ook ben, ofja eigenlijk ben ik altijd verrekte stoer (duh!), ik heb haar toch wel heel erg gemist.
's Avonds is ze gelijk ingeburgerd door mee te gaan naar het Après Ski Paleis waar ze mijn hippe collega's heeft ontmoet. De volgende dag zijn we ski's en schoenen gaan huren en de berg op gegaan. Nog nooit geskied, dus daar gaan we! Privéles dan maar? Graag! Het sleepliftje omgetoverd tot ons territorium en gaan met die banaan. Wat blijkt, mevrouw Bossemeijer heeft verborgen talenten. Hallo, ik heb nog nooit op latten gestaan en tijdens de eerste afdeling remt ze al, tijdens de tweede maakt ze bochtjes. Oke, de pizzapunt was nog heilig maar ze doet t zo maar effe. Staat daar even een skileraar uit z'n neus te vreten omdat ie niks hoeft te doen. Eigenwijs en ongeduldig dat ze is, ging het natuurlijk niet naar verwachting. Tsja, de torenhoge verwachtingen kon ze voor zichzelf misschien niet helemaal waarmaken, maar ja IK ben de prof hier. Dus ik weet wel wat skiën is, en ik kan jullie vertellen dat ik zeer trots op mijn pupil was! De volgende dag moest ik aan het werk, gelukkig alleen de ochtend, een beetje sneeuw geschept en andere groepjes geholpen. Daarna konden we weer samen gaan skiën. Ja hoor, denk je na 2 keer de sleeplift te hebben gedaan, waar kunnen we nu naar toe? Oke we gaan van de rode piste af, die is het dichtste bij. En ook dat lukte ineens! Op maandag nog een ochtend privéles gegeven maar de rest van de week was ik heerlijk vrij. Dat betekende dus lekker samen de berg op en zoals jullie op de foto's wel hebben gezien misschien, werkte het weer ook prima mee. Vooral woensdag en donderdag waren fantastisch. Over de skikwaliteiten van Marion hoef ik het niet meer te hebben, mevrouw was ontevreden omdat ze vond dat ze zo sloom was. Maar anyhooow, we zaten donderdagmiddag gewoon eventjes in Saalbach te lunchen. Voor degene die het gebied niet kent, het is een flink stuk skiën, zeker voor iemand die pas 5 dagen op ski's staat. Allemaal even het petje afnemen, mooi? Prima, dankjewel. Verder hebben we die week lekker genoten. Heerlijk om weer eventjes samen te zijn. Een aantal keertjes de aprèsski gelegenheden of kroegjes bezocht, samen geskied, lui in de sauna in het hotel gechilled en vooral samen geweest.

Helaas, aan de leuke week kwam veel te snel een einde. Vrijdagmorgen samen met de bus naar Zell am See gereden om daar weer afscheid te moeten nemen. Tijd om nog even een dankwoordje te doen: Mon, bedankt voor de leuke week, het was echt top ;)... Vrijdagmiddag was ik dus weer thuis en was ik inmiddels verhuisd. Ja verhuisd van hotelkamer naar Spatz zeker (Spatz is ons onderkomen hier). Oh neee, ik ben intern verhuisd. Ik heb mijn zooi verhuisd de dag voordat Marion langs kwam. Waarom dan? Tsja moeilijk te vertellen..... Nou ja doe eens een poging! Ik had namelijk niet zo'n klik met mijn voormalige kamergenoot, laat ik het daar op houden. Bleek dat Jasper een plek vrij zou krijgen in zijn kamer, de kamer naast de mijne overigens dus veel aanpassingsproblemen had ik niet haha. Jasper is dus nu mijn huidige roomie, maar eigenlijk zit er nog eentje bij. Soort 2,5 men hier. Er zijn hier veel skileraren, maar er zijn maar 3 musketiers. En dat zijn Jasper, Ralf en ik. Doe op de foto's maar gokken wie het zijn. Deze 3 dorpsidioten blijken goed met elkaar op te kunnen schieten dus dat gebeurt hier ook veel.

De week van maandag 16 januari had ik de hele week privéles, wat erop neer kwam dat ik veel vrij was omdat er niet zoveel gasten waren. Op vrijdag was ik de hele dag vrij en heb ik samen met 3 anderen gezwommen. Had ik mijn badpak toch niet voor niks meegenomen (thanks Mon, je denkt ook aan alles). We zijn een hotel binnengevallen en hebben daar prima gebruikt gemaakt van het zwembad, sauna ed. Prima vermaak op een stormachtige dag terwijl de rest aan het werk is.

Zaterdag 21 januari lekker weer vrij. Kwam goed uit! Er was namelijk weer een flink pak verse sneeuw door de wolkjes bezorgd, wat leidde tot perfecte pistes maar vooral perfecte niet-pistes. Samen met 3 anderen offpiste geskied, en echt heeeeeelemaal top! Zo'n diepe sneeuw dat je tot je middel wegzakt als je stilstaat en dat de sneeuw via je benen tot over je hoofd sprayt. Zie mijn filmpje op smoelenboek! Echt zo goed vermaakt die dag, mijn hemel wat een mooi pak. Af en toe moet je wel je mond dicht houden anders wordt die helemaal vol sneeuw gesprayt. En ik heb een grote bakkes dus daar kan veel bevroren water in. Enige nadeel is dat als je valt, je een half uur naar je ski's loopt te zoeken als ze uitvliegen, toch Jasper?
Diezelfde avond zou Basje ‘jaloerse broer' Sanders samen met Frank ‘nee dat is mijn broer niet' Gevers in Hinterglemm arriveren. Na enige file kwamen ze toch aan en zijn we maar gelijk begonnen met waar we goed in zijn. Bier! Op zondag de 22e heb ik een nieuwe groep gekregen, m'n beste groep tot nu toe :D.. Kinderen van 5 tot 9 jaar oud maar bijna allemaal parallel van de blauwe pistes. Heel veel kilometers gemaakt dus afgelopen week, en ook weer heel veel lol gehad (kinderen vieze liedjes geleerd bijvoorbeeld die ze savonds in bed aan papa en mama zingen haha). 7 Nederlandse mini-mafkezen en 2 Turkije-kindjes. Het ene Turkije-kind begijpt je niet maar lacht toch wel en het andere Turkijende gozertje kotst de gondel onder (zat gelukkig een bakkie voor me) maar doet net of er niks is gebeurd. Elke avond en middag met Bas en Frank opgeschoten, gebiert, gegeten en lol gemaakt. Eigenlijk was maar 1 ding k*t en dat was dat smerige Gletsjer Eis, gatver jongens. Alsof je een fles WC Eend opdrinkt! Verder een erg leuke week gehad hoor haha.

Kortom, een prima weekje weer achter de rug. Nog 2 weekjes werken en dan komt het volgende bezoek komt alweer. Dan komt weeeer Marionnetje (jippie!) en mijn papaatje en mamaatje neemt ze mee. Of andersom eigenlijk :P.. Maarja anyhow: wordt dus een gezellige week! Ook mijn oudertjes heb ik al lang niet meer gezien en das toch weer reuze gezellig als ze me komen opzoeken hier. Mama nog 2 weekjes de sale doen en dan lekker je enige thuiswonende-maar-op-dit-moment-niet kind opzoeken. En alsof dat nog niet genoeg is, komen Lotte en Daan de dag na het vertrek van paps, mams en Mon. Dat wordt dus weer een gezellig weekje, het lijkt wel alsof het hier altijd gezellig is. Dat is dan gelijk de eerste week van de carnaval dus dan wordt het ook weer heerlijk druk.

Ik ga er een eind aan fietsen, het is verdorie weer een heel lulverhaal geworden. Alle mensen die het tot deze laatste alinea hebben gered, bedankt voor jullie aandacht. Ik zie jullie reacties weer graag tegemoet en ik wens jullie allen nog een prima tijd in het grijze Nederland! De voorspellingen voor Hinterglemm zijn komende week maar weer eens zon, of sneeuw, nou ja......... Jaloers? Mooi zo... Godallemachtig Tom! Hou nou eens op met dat gelul en ga slapen.

Ik zeg Servus en auf wiedertotdevolgendekeer!

Nieuwe foto's

Nieuwe foto's zijn toegevoegd!

Voornamelijk van het weekje dat Marion hier was (was leuk he

)

Verhaaltje volgt nog

Hinterglemm

Eerste week Hinterglemm zit er op! Het tijdstip dat ik nu weer actief mijn blog aan t bijwerken ben is 20.07 uur op woensdag 21-12-2011. Waarschijnlijk zal dit verhaal wat later verschijnen op m'n site, aangezien we nog steeds geen internet hebben en ik nu ook totaal geen zin heb om naar t hotel te lopen waar ik wel wifi heb. Ook alvast mijn excuses voor enkele spelfouten of kromme zinnen, want ik schrijf momenteel een lulverhaal vanuit mijn bed, terwijl ik zojuist uit een van de après ski-gelegenheden kom gerold. Opzich kun je je hier wel prima vermaken, zeker als je van foute scheitmuziek en bier houdt :) Vorige week dinsdag hier dus aangekomen, om meteen weer in Kaprun dus een party bij te wonen. We hebben woensdag, donderdag en vrijdag een soort van training gehad van de skischool, heb ik al gezegd de beste skischool van Oostenrijk? Nee? Toch wel? Anyhow.... wij zijn dus de beste, geen wonder dat ze mij willen toch? Maargoed, de training was veelal herhaling van Kaprungeneuzel, dus appeltje eitje. Zaterdag een dag vrij, normaal gesproken was ik in Nederland meer vrij dan aan t werk, waarvoor dank Fontys, maar hier was ik er wel aan toe. Ik zat er bijna 4 weken en dit was pas m'n 2e dag dat ik de wekker niet hoefde te zetten of niks op de planning had staan. Heerlijk! Aangezien ik hier als koos bestekloos door t leven ga, ben ik maar even met Kim en Ruby naar Saalfelden gegaan om daar wat inkopen te doen. Mes, vork en lepel kon ik wel alweer van m'n lijstje schrappen omdat we de dag ervoor, vrijdag dus en Kim's birthday, een pizzeria hadden bezocht en ik m'n bestek daar had gekocht (of de pizza had gekocht en heel toevallig per ongeluk met bestek in de binnenzak de tent verliet) sorry mam maar t blijft een leuke sport. En pizzamessen blijken ook goede broodmessen te zijn, dus ik zeg prima! Maar dus...... Ik dwaal weer eens af, focus Tom! In Saalfelden dus inkopen gedaan, nou ja lekker boeiend. Zondag de 18e! Ik stond op de lijst voor B-kindjes, dus die al wel ooit eerder geskied hebben. Maar er stonden er wel meer op de lijst en er was niet voor iedereen werk. Voor mij gelukkig wel, zo kan ik een beetje inwerken voor t echte hoogseizoen begint, komende zondag de kerstvakantie. Ongeveer zo'n 1600 tot 2000 kinderen verwachten ze dan op onze verzamelplaats. Pardon? Lekker stressvol dus, maar ja ik maak me niet zo snel druk dus ik red me wel, denk ik, hoop ik, gok ik. Ik begon met 7 kinderen van 4 tot 6 jaar oud, waarna ik na een poosje 3 kindjes al naar een andere groep heb gegooid omdat die kneuzen echt helemaal niks konden. Ja, mijn zoon kan al heel mooie bochtjes maken en goed remmen en met de sleeplift omhoog. Jaja, fijn dat je t zelf geloofd maar der is geen flikker van waar mevrouw, jouw zoontje gaat lekker naar de beginnertjes. Zo, daar was ik ook weer snel vanaf, ofja snel.... Mijn eerste afdaling duurde anderhalf uur, terwijl het liftje in zo'n 40 seconden gepiept kan zijn en de rit naar beneden in de helft. Maar 435 keer kinderen oprapen, 703 km piste omhoog lopen en 43 keer iemand opnieuw de lift in helpen later, heb ik toch een afdaling gemaakt. Waar ben ik aan begonnen? Maar na het droppen van de 3 kneusjes ging het beter en beter, de overgebleven kindjes waren leergierig en vrolijk dus hartstikke prima nietwaar. De volgende dag kreeg ik er 3 bij en was er eentje pleite en zijn we de hele week met dit clubje van 6 op pad geweest. Soms nog eentje erbij omdat ze uit een betere groep kwamen maar erg moe waren bijvoorbeeld (ja drop ze maar bij Tom die fixt dat wel) maar in principe gewoon met deze 6. Ze zijn allemaal 4 en 5 jaar oud en echt geweldig. Tijdens de lunch word ik regelmatig getrakteerd op live kerstliedjes van de Engelstaligen en vliegende friet (exclusieve vertaling voor Mon: patat) van de Duitstaligen. De grote kindervriend ontpopt zich hier, met af en toe heuse complimenten en jaloerse blikken van collega's. Maar ook waardering van medeskiërs die hun bewondering uitspreken mbt. mijn geduld en energie voor het optillen, verzinnen van blije oefeningen en debiele acteerwerk. Ja zeg ik dan, t is m'n vak (weten zij veel dat ik dit pas een paar dagen doe). Maargoed, prima zo die eerste dagen. Om 10 uur begint de les maar ik ben er altijd om half 10 om actievelingen vast op te vangen en een soort van briefing bij te wonen. Op zondag zelfs al om half 9, de t*ring op zondag he jongens! Ook moeten mijn B-kindjes voorzien worden van hesjes enzo dus meestal begin je echt rond kwart voor 10. Om 12 uur gaan we een restaurant in waar mijn 'kroost' mee eet en voor €13 (!!) een kindermenu kan bestellen en ik gratis schnitzel, spaghetti of grillwürstels zit weg te knauwen. Anderhalf uur duurt die middagpauze maar voor de leraar is het niet echt pauze omdat je alles moet regelen en die jong moet ontdoen van helmen, sjaals, handschoen en jassen en ze allemaal mee naar de plee moet sleuren. Om half 2 begint het feest dus weer tot half 4. Meestal kakken die watjes na een uurtje of half 3 wel in waarna je de trein belt (een tot trein omgebouwde sneeuwscooter met een wagonnetje) om ze een rondje over een besneeuwd weiland mee te laten scheuren. Vinden ze echt helemaal prachtig, en de leraar vind t ook wel leuk haha. Prima geregeld voor die kindjes, maarja hey, je bent de beste skischool of niet he. Om half 4 worden ze dus weer opgehaald en als ze dan de ouders enthousiast vertellen hoe tof ze t die dag hebben gehad, ga ik toch ook wel met een lekker gevoel naar huis. In de skischool nog even papiertjes invullen zodat je ook betaald krijgt en op naar huis. Maar tot nu toe betekent dat enkel het droppen van helm en rugzak, muntjes halen en naar de Goass stall, oftewel de geitenstal waar echte geiten de kroeg vullen en het après ski kan beginnen. Lekker pochen in je lerarenkleding en mensen aanschouwen die bezopen nog 100 meter naar beneden proberen/moeten te skiën. Voor degene die besluiten om hier naar toe te komen, echt een geweldige tent! Rond een uurtje of 7 terug naar huis om wat te eten om daarna lekker een welverdiend douchje te pakken. Daarna is het meestal of Het Après Ski Paleis bezoeken of even lekker rustig het hotel ingaan om wat te internetten. Of te skypen met ouders en het vriendinnetje natuurlijk. Savonds is de planning wel wat chiller omdat je toch goed voelt dat je de hele dag flink actief in de weer bent. Dus, zo ziet een dagje van mij er zo ongeveer wel uit. Het is nu 20.34 uur en ik ga met huisgenoten een filmpie kijken. Nog even een blik naar buiten en ik zie alweer sneeuw, goh vervelend. Ik zit hier nu een week en heb elke dag nog (vallende) sneeuw gezien. Ik kan hier ook rtl4 bekijken en ik begrijp dat het in Nederland wat minder weer is. Nou ja, uuuh nou en. Ik zit toch hier haha. Kom maar lekker hierheen als je jaloers bent dan. Ow ja, verder een rustig avondje want morgen moet ik om half 9 op de piste staan om een slalom uit te zetten voor de wekelijkse wedstrijdjes van de skiklasjes. Al mooie oorkondes geschreven en medailles in de tas gestopt om de kinderen een leuk aandenken te geven. Nou, ik vind het wel weer tijd om af te sluiten! Iedereen vast een fijne kerst als ik jullie niet meer spreek voor die tijd! En als ik dan toch bezig ben happy new year, vrolijk pasen en prettige witte donderdag ofzoiets. Servus vanuit een schön wit Hinterglemm! ** update 22-12-2011 ** Vandaag de wedstrijdjes gehad, echt super lachen met die kinders en verder de prijsuitreiking ed was ook voor de ouders leuk. Foto's daarvan volgen nog! Verder heb k nu geen zin om weer vanalles over vandaag te vertellen :p

Kaprun

Live vanuit Kaprun!

Ofja ik zit inmiddels in Hinterglemm, door een wifi-probleem kon ik dit verhaal niet uploaden. Daarom, moment van schrijven is maandag 12 dec.

Ik zit nu te wachten om zo te gaan eten, en heb vanavond m'n 2e theorietoets. De 1e had ik gister en die heb ik binnen! Zaterdag heb ik ook al mijn leerauftrit gehaald. Maar voor de meesten die niet weten wat dit is, uitleg volgt.

Ik zit dus op dit moment in Kaprun, ben hier nu een weekje en t bevalt goed. Best een zwaar programma was t, maar prima vol te houden. Heb daarom ook weinig tijd gehad om een verhaaltje op m'n blog te fietsen. Ook had ik er eerlijk gezegd weinig zin in haha. Maargoed zondag de 4e hier aangekomen, gelukkig een betere reis dan met t vliegtuig naar Wenen. We waren smorgens met de trein om zo'n half 7 vanuit Wenen vertokken, 5 uurtjes later in Zell am See! Daar moesten we nog met de bus naar Kaprun, zo zei de pipo van de school in Wenen. Maar geen bus daar! Maar genoeg taxibusjes dus een paar taxi's geroggeld, onze zooi erin geplet en naar Kaprun. Daar aangekomen een kamertje voor 4en gefixt en wederom spullen uitgepakt. Om 7 uur savonds de eerste les al, Kinderunterricht! Oftewel hoe je kindjes les moet geven. Verder hebben we les in unterichtslehr, sicherheit, berufskunde, erste hilfe, natur&umwelt, lawinenkunde en alpinkunde. Klinkt allemaal ingewikkeld in t duits maar valt allemaal reuze mee hoor.

De volgende dag om 9 uur op de piste aanwezig zijn. Wij dag actief om kwart over 7 aan t ontbijt om de bus van 7.40 te pakken (de rest van de week gewoon de bus van 8.10, ook prima hoor). De busrit duurt zo'n 10 minuutjes, daarna met de gondel de gletsjer op. Om half 9 stonden we boven, dus maar een piste gepakt om effe in te komen. Lekker gevoel weer, zeker omdat we er zo lang naar hebben uitgekeken om op de ski's te mogen staan. Dus, les begint! We hadden de dag ervoor al kennisgemaakt met onze leraar, Manfred (Der Fred voor ons). Prima kerel, kan af en toe verrekte streng zijn en schreeuwen maar een goeie vent waar je ook prima lol kan hebben. Skiën tot zo'n half 3 met een half uurtje middagpauze, opzich prima vol te houden maar..... De hele dag in pflug, oftewel in pizzapunt als een beginner, of een beetje leren hoe we 3 meter naar beneden moeten glijden, om daarna weer naar boven te lopen. Saaaaaai, maarja wel nodig om de Anwärter te halen. Na de les weer in t gondeltje naar beneden, skibusje en de kamer in. De theorieles begint weer om half 5, eten om 6, en weer les om 7 uur tot 9 ongeveer. En alles, echt alles in t Duits. Toch blij dat ik de taalcursus heb gedaan want volg t allemaal goed! Savonds zijn we ook allemaal behoorlijk uitgeput, maarja het is maar een paar daagjes en het is wel goed te doen.

Dus..... Zo ziet een dagje er van me uit, maar ik klaag niet hoor, zeker niet. Heb vrijdag bijvoorbeeld nog geluncht op 3000 meter hoogte, strakblauwe lucht en een adembenemend uitzicht. Dikke prima hoor :).. Maar het begin van de week was t wel stervenskoud! Veel wind, veel sneeuw, dus gevoelstemperatuur van -20 zoiets. Donderdag en vrijdag waren wel erg mooie dagen, die sneeuw in t begin was echter wel nodig want in t dal was alles nog groen.

Het is nu dus maandagavond, en omdat ik dit geintje in 2 etappen heb geschreven en te lui ben om iets aan te passen, schrijf ik dit er maar achteraan. Ik heb zojuist mijn 2e toets gehad en die heb ik ook gehaald, hoppa 3 uit 3! 2 keer theorie binnen, en dus ook mijn leerauftrit, of hoe je t ook moet schrijven. Dat betekent simpelweg een les geven aan je eigen groep. Ik moest schussfahren für Erwachsenen doen, dat betekent voor volwassenen dus duh, een klein stukje afzetten waar ze met de ski's parallel naar beneden moeten glijden. En daarbij wat oefeningetjes verzinnen, eitje natuurlijk! Ik deed t blijkbaar erg goed want m'n beoordelaar had geen aanmerkingen en zei zelfs dat ik een strever was omdat ik alle mogelijke opdrachten had gedaan die er te verzinnen zijn. Maar morgen is de echte test!

Praktijkgedeelte, schulefahren. Dat is weer onder te verdelen in 3 onderdelen, in pflug bochtjes maken, carven grundstufe, en kurze radien. Nou die 1e is redelijk te snappen nietwaar? Dus 'gewoon' in pflug, jaja helemaal perfecte pflug maar best lastig als je al 15 jaar niet meer zo hebt geskied. Dan carven grundstufe, dat betekent parallel skiën en in pflug je bocht draaien. En kurze radien is gewoon korte bochtjes voor de totaal-niet-duits-sprekenden. We zullen zien morgen, dit is het onderdeel waar de meeste mensen op zakken. Maar ik ben (nog) niet nerveus, misschien morgen.

Morgen de laatste dag dus alweer, en na de diploma-uitreiking meteen naar Hinterglemm. Pff ook een keer een dagje niksen? Begin woensdag meteen met een of andere cursus van de skischool, ben benieuwd wat die weer te melden hebben. En ben ook zwaar benieuwd hoe mijn onderkomen er uit gaat zien. In Wenen was t prima, in Kaprun zeker ook, maarja in Hinterglemm ben ik toch wel ruim 3 maanden. Hopen dat ik daar ook weer een beetje wifi heb, zou opzich wel makkelijk zijn. Mailtjes lezen/ maken, smoelenboek bijwerken, blogje bijhouden en natuurlijk whatsappen, ofniet mon ;)..!

Maargoed, de creativiteit begint te verdwijnen, dus ik stop er maar mee. Ik laat weer wat van me horen als ik in Hinterglemm ben beland. Of ik m'n Anwärter haal zet ik wel op smoelenboek, als ik wifi heb uiteraard, anders navraag doen bij paps en mams of bij m'n vriendinnetje uiteraard.

Dus, tot de volgende keer en Servus!

** update 14-12-2011 **

Zoals sommigen van jullie misschien al via mijn (of mama's haha) smoelenboek hebben gezien, heb ik dus mijn Anwärter diploma behaald! Jazeker, deze heer is nu officieel skileraar, ow yeah! Helaas heeft niet onze hele Wenen-groep de curus met succes afgesloten, maar gelukkig mag iedereen toch aan t werk. De uitreiking was behoorlijk rumoerig. De hele week waren de theorielessen met microfoon verzorgd, omdat we met 200 leute in een zaal zaten. Maar om onbekende redenen was de microfoon overgeslagen en besloot meneerdiehetvoorhetzeggenhadvolgensmij om ALLE mensen op alfabet een voor een op te noemen zonder mic en daarbij de cijfers te vermelden. We zouden op 6 punten beoordeeld worden, of we geslaagd zouden zijn of niet. De cijfers waren 1 t/m 5 waarbij 1 zeg maar perfect is (wat zelfs de leraren vrijwel niet halen), 2 supergoed, 3 goed (ook heel moeilijk om zelfs een 3 te krijgen), 4 voldoende en een 5 was dus onvoldoende. De 6 punten waren de leerauftrit, de duitse spraak, theorie en de 3 onderdelen van het schulefahren.
Die dinsdag had ik zelf wel een goed gevoel over mijn 3 afdalingen, maar je weet het maar nooit natuurlijk. Toen we eenmaal in de leerzaal zaten voor de uitslag werd ik strontnerveus ineens, zeker omdat ik dankzij mijn voorvaders Sanders heet en dus als 147e aan de beurt was. Maar na lang wachten hoorde ik SANDERS, TOM. SCHULEFAHREN 4 3 4, ANWÄRTER. Wat betekent dat ik mijn Anwärter heb behaald en voor mijn schulefahren 3 voldoendes had (je slaagt ook met 4 4 5 bijvoorbeeld) en voor het gedeelte korte bochtjes zelfs een goed had! De rest van de onderdelen werd niet vernoemd, wat betekent dat t allemaal voldoende was. Kijkend op mij cijferlijst bleek dat mijn theorie bijna allemaal perfect was, stelde ook geen zak voor trouwens, mijn leerauftrit was een 2(!!) en mijn duitse spraak een 3. Cursus Wenen heeft dus z'n vruchten afgeworpen.

Na het feliciteren en helaas troosten van sommigen de auto van Kim ingepakt om naar Hinterglemm te gaan. Ik ga namelijk met haar en Ruby naar dezelfde skischool en Kim had haar auto bij zodat we lekker naar Hinterglemm te gaan. Alleen heeft ze niet zo'n groot autootje, een Fiatje 500 waardoor we met z'n 3tjes in 2 etappes moesten gaan ivm onze bagage. Een half uurtje rijden en we waren in Hinterglemm, bij de skischool binnengestapt om daarna naar ons verblijf te verkassen. Wat blijkt, middenin t dorp hebben we als leraren van Snow&Fun (de beste skischool van Oostenrijk blijkbaar :p) een groot typisch Oostenrijks huis, echt ideaal! Wat minder is, is het ontbreken van een keuken, wasmachine en wifi. Al worden de laatste 2 zaken zsm verholpen, maarja is maar afwachten hoe lang dit gaat duren. Blijkbaar wordt er ook ergens onderhandeld om ons te laten eten bij een restaurant voor 4 euro ofzo. Anders wordt t gewoon op smiddags op de piste warm eten (gratis voor ons) en savonds maar brood en een soepie te doen. Opzich ook wel prima. De kamer is trouwens niet groot, maar ruim genoeg, lig met Frank op een kamer waarbij ik in Kaprun ook al in de groep zat. We hebben 2 kleidingkasten en een eigen badkamer met douche en toilet enzo. Het ziet er allemaal oud uit, maar het is netjes en schoon dus we klagen niet.

De 2e ronde spullen halen! Maar dat was niet de enige reden om terug naar Kaprun te scheuren, want we zouden daar met onze Wenen-groep eten en de kroeg induiken. Na uitgebreid afscheid te hebben genomen van de meesten, zijn we weer naar 'huis' gegaan. Het was een gezellige avond, waarbij de dametjes het allemaal moeilijk droog hielden. Blijkt wel dat we een erg leuke groep hadden, en in die 3 weken die we nou van huis zijn een goede band hadden opgebouwd. Kaprun dus afgesloten, het is zwaar geweest, maar erg leuk en natuurlijk positief afgesloten met m'n diploma!

Nu zit m'n eerste dag Hinterglemm er op, vanmorgen om 9 uur stond ik alweer paraat. We hebben uitleg gekregen over de de organisatie ed. en wat mensen leren kennen. Ook moesten we ineens een voor een naar beneden skiën en beoordeeld worden. Waarop? Nog onduidelijk. Maar blijkt dat ik in de goede groep zat! Met 5 anderen (we waren met z'n 17en) werd ik goed genoeg beoorbeeld om ook C-skiërs, kinderen voornamelijk, les te mogen geven. Uitleg? Oke hier komt ie. A, B, C, D, E skiërs zijn er. A is beginner, kinderen van 4 jaar die alleen in een kinderpaleisje mogen blijven, B is wat ouder en gaan al met de sleepliften, C is parallel van de blauwe pistes, D is parallel rode pistes en E dus alle pistes. Maar met je Anwärter diploma mag je eigenlijk alleen nog maar A en B kinderen of volwassenen lesgeven, beginners dus of mensen die al een of twee keertjes hebben geskied. Maar door mijn goede afdaling mag ik in de drukke periodes dus ook C mensen lesgeven, schouderklopje voor mezelf.

Dus...... De dag zit er op, vermoeid maar voldaan. Leuke dag, goed weer en bijna al helemaal gesetteld. Ik ga nu eten, en zo naar het Alpinepalace, het meest luxe hotel van Hinterglemm waar ik dit verhaaltje ga uploaden. Onze skischool is daar namelijk bij aangesloten en daar kunnen we lekker in de lobby internetten, hatsiekidee!

Zondag begint waarschijnlijk m'n eerste les, en dan zal ik mijn belevingen maar weer eens met jullie hopelijk geïnteresseerden delen.

Dus tot dan, voor de rest Servus!

Wenen week 2

Ja joh, daar ben ik weer.

Energie voor een 2e verhaaltje. Nu heb ik t nog dus maak ik er ook maar gelijk gebruik van!

Ik zit nog steeds in Wenen, en het bevalt nog steeds prima. Ik heb nu 7 dagen taalcursus (weekend vrij uiteraard en de 1e maandag gemist door de vlucht, zie vorige verhaal/frustratie) erop zitten en het begint tot me door te dringen. Dem der die das den, ik begin het te begrijpen. Blijkbaar heeft herr Wybenga toch nog iets overgebracht. De les wordt gegeven door oud-skilerares, letterlijk en figuurlijk, maar daardoor worden wel heel veel dingen specifiek over het skiën uitgelegd. Best handig om te weten hoe je iemand in het duits moet uitleggen om van die piste af te gaan zonder dat hij of zij driekwart van de medewintersporters omver kegelt. Maargoed, ik ga natuurlijk niet teveel over mijn duitse les vertellen want ik schaam me er nog steeds voor. Ik heb er zelfs voor betaald... Ik moet maar zo denken, ik leer nu Oostenrijks! Klinkt een stuk beter opeens

Maar ik heb niet alleen maar les hier. Gelukkig niet nee! Er staan ook enkele culturele activiteiten op het programma. Het ene wat leuker dan het andere maar allemaal goed geregeld. Ik heb inmiddels het Wien Museum gezien (zou ik overslaan als je in Wenen bent), het Oostenrijkse Parlement gezien, inclusief een tour van een wandelend fossiel van 76 centimeter hoog, of eigenlijk laag. Maar het was allemaal wel erg mooi om te zien, zoals er op mijn foto's wel te zien is. Het hele gebouw is geinspireerd naar de Griekse architectuur en dat heb ik zoiezo altijd wel mooi gevonden! Mini-tourmevrouwtje had best veel interessants te vertellen overigens.

Ook zijn we naar het gebouw van de Verenigde Naties geweest. Opzich ook wel weer interessant. Nog een primeurtje voor Tom, want het was geen Oostenrijks grondgebied maar internationaal, ofzoiets. Maarja ik had wel gewoon Oostenrijks netwerk dus hallo ik snap hem niet? Maarja toch nog effe Ban Ki-moon gespot, maak je toch niet elke dag mee. Ook al was het een kartonnen pop. Best indrukwekkend om allemaal te zien, maar de tour werd gegeven door een dictator van een wijf, service met een glimlach ben ik gewend bij Jumbo dus dit was opeens niet zo vriendelijk allemaal. Ook had ze niet zoveel koffie moeten drinken, shag moeten roken of haar tanden moeten poesten, of allemaal trouwens.

Er staat voor ons verder nog een bezoek aan Schloss Schonbrunn op het programma. Het paleis waar Sisi heeft gewoond en op de UNESCO lijst staat. Lijkt me opzich ook wel de moeite waard.

Dat zijn dus de activiteiten die voor ons voorgeschoteld worden. Verder hebben we natuurlijk ook zelf nog het een en ander ondernomen. Afgelopen zaterdag zijn we bijvoorbeeld naar het bruisende Bratislava geweest. Tip van onze lerares, want het was blijkbaar maar een uurtje met de trein. Dus wij zaterdag vroeg uit de veren! Nou ja, het is toch zaterdag, dus om half 11 zijn we vertrokken om de trein van 12.20 pas te kunnen nemen helaas. Opzich echter tijd genoeg want het is maar een hele kleine hoofdstad. Ja nog steeds groter dan Veghel City (en íets groter dan Hoonhorst

)maar als hoofdstad relatief klein. Een wereld van verschil echter, we reden namelijk met de trein vanuit Wenen de grens over, en de armoede begon. Het is echt oude Oostblok-rommel wat je daar aantreft, niet echt een charmante uitstraling. Toen we op het station kwamen, zijn we naar het centrum gaan lopen. Oud, ouder oudst, nog steeds allemaal ouwe troep terwijl onze lerares zei dat t een mooie stad was. Erg vreemd trouwens was dat door de hoofdstraat, althans daar leek t wel op, echt extreem dure auto's reden af en toe. Van de duurste Mercedessen tot splinternieuwe Rolls-Royces. Apart om die door zo'n arm gedeelte te zien rijden. Maar toen kwamen we in het historische centrum, en daar was het gelukkig een stuk anders. Veel gebouwen in dezelfde stijl als Wenen en allemaal vrij netjes en goed onderhouden. Hup, de eerste en beste kroeg in want we kregen last van een droge strot! Mooi een half litertjenaar binnen werken(wat er in zat zeg ik niet maar t was geel...... en schuimde....... en zat in een pul......) en weer op pad. Helaas voor ons waren we trouwens met z'n 8en trouwens, terwijl we liever in beperkter gezelschap waren. Een grotere groep was vreemd genoeg wel prima, maar bepaalde personen passen gewoon niet in de groep, laat ik het daar maar op houden. Echt arielaxed en arietant zijn sommigen, zie foto's. Zei ik dat hardop? Ach ja het staat nu toch al op papier. Maar we hebben toch een leuke dag gehad, alle hoogtepunten gezien en op z'n Japans vastgelegd, picture please!

Terug in Wenen pizzaatje gescoord en terug naar t appartement gegaan. Zaterdagavond, dus party! Gelukkig waren we toen wel met z'n 7en. Leuke maar ook aparte clubs gezien, soms zag t er zwart van de mensen zelfs, letterlijk. Maar we hebben ons vermaakt, daar gaat t om.

Vandaag 30 november zijn we met 4en naar het Prater geweest. Dat reuzerad waar Wenen om bekend staat. Ook natuurlijk in geweest, was leuk om de stad te zien, ook al was t al donker en vondt een echtpaar dat redelijk tegen de pensioengrens aan hurkte, het nodig om in ons bijzijn effe lekker te gaan tongzoenen, inclusief geluidjes. Doe dat lekker in je verzorgingstehuis. Maargoed...... Ook het Hundertwasserhuis gezien en morgen gaan we weer de stad in. Dan gaan we lekker kerkjes kijken, paleizen fotograferen en gebouwen flitsen. Wenen is inderdaad een mooie stad! Daar moeten we natuurlijk meer van gezien hebben.

Ik maak maar weer een einde aan mijn verhaal, het moet wel leuk blijven uiteraard. Zondag as. vertrek ik mit dem Zug nach Kaprun om daar de lerarenopleiding te volgen. Ben benieuwd wat er allemaal van me verlangt wordt, en of ik nog een beetje kan skiën. Ow ja, een beetje sneeuw zou ook best prettig zijn. Dan zal ik waarschijnlijk minder tot geen tijd hebben voor een verhaaltje want het wordt een pittig programma naar t schijnt. Van 09.00 tot 15.00 skiles, 16.00 tot 18.00 en 19.00 tot 21.00 theorie. Geloof ik, als ik de mensen om me heen moet geloven en als ik ze goed heb begrepen.

Tot wiedersehen allemaal en Servus!

PS.Allemaal bedankt voor de reacties trouwens, leuk om te lezen allemaal! En ow ja, voor de liefhebbers heb ik er nog wat foto's bijgefietst.

Vertraging

Verhaal nummer 2, dat ik er nog energie voor over heb. Ik ben dus in Wenen beland, maar niet zoals gepland. Zoals er op m'n smoelenboek al staat, heb ik wat vertraging gehad. Hier heb ik de mogelijkheid om m'n verhaaltje helemaal te doen. Dus.... Zondag om half 11 in de auto op weg naar Rotterdam. Het was mistig zoals iedereen wel gezien heeft, maar gewoon netjes ingecheckt, afscheid genomen van meisje en ouders, door de douane gegaan en m'n reisgenoten ontmoet. Wat bleek, we zaten met 13 skiërs in tzelfde vliegtuig. De groep die op 20 november in Wenen zou moeten staan is 20 man groot dus het vliegtuig was verreweg t populairst, toen nog wel. Goed, dat terzijde. Waar we bij de balie kregen te horen dat we ruim voor vertrek wel kregen te horen of de vlucht door zou kunnen gaan ivm de mist, kregen we netjes 20 minuutjes voordat we zouden opstijgen te horen dat er binnen circa 30 minuten bussen zouden komen om ons naar Eindhoven te vervoeren. Natuurlijk waren er bussen voor ons geregeld, helaas wel een uur na aankondiging van dat bericht. De bagage zou voor ons geregeld worden, geen zorgen, daar zorgt Transavia voor. Aangekomen in Eindhoven zet de bus ons hemelsbreed 50 meter van t vliegtuig af. Prima toch? Nou ja, niet echt. Er stond een hek tussen en we mochten vrolijk naar de vertrekhal lopen om weer opnieuw de koffers af te geven, die we zelf uit de bus moesten halen (thanks Transavia) en opnieuw douane moesten trotseren. Kom je in de vertrekhal, is er geen balie open. Een kwartier later konden we onze koffers afgeven bij 1 balie waarna een 2e balie opende toen er nog maarliefst 7 mensen moesten inchecken. De volgende halte, douane! Weer een half uur in de rij staan en meteen doorgelopen naar de gate. De deuren door, naar buiten naar t vliegtuig lopen en instappen! Eindelijk, het was inmiddels zo'n 6 uur ofzo. Vliegtuig start, instructies gegeven en we rollen. Staan op de landingsbaan, toen keerde hij om. Vanwege de mist. Maarja als we dus ongeveer 5 minuutjes eerder konden vertrekken zaten we al lekker in de lucht. Toen wachten op bericht van Transavia headquarters of we nog mogen vertrekken. Na een half uurtje kwam het definitieve 'nee' en moesten we weer uitstappen. In de vertrekhal krijgen we verder bericht. Bagage van de band gehaald en de vertrekhal ingegaan. Na wederom lang wachten riepen ze om dat er bussen zoudend komen om ons naar een hotel te brengen en dat we morgen (maandag) om half 10 zouden vliegen. Na weer een uur te wachten kwam er eindelijk een bus en konden we naar hotel vd Valk in Eindhoven. Heb ik dus ruim 11 gereisd en gewacht om in freakin Eindhoven te overnachten, top! Hotel, klein uur weer wachten voor we konden inchecken. In de kamer de spullen gedropt en t restaurant ingedoken want om kwart over 10 hadden we wel onderhand honger. Lekkere garnalencocktail, schnitzel (moesten n de oostenrijkse stemming komen), ijs en bavaria naar binnengescoord in recordtempo. Bed opzoeken en slapen, heeeerlijk. Wekker om 5 uur (?!) gezet, weer uitgezet en ons verslapen maar om half 6 wakker schrikken, haasten en naar de lobby, ruim op tijd gelukkig! Om half 7 vertrokken we naar Eindhoven airport en konden we weer opnieuw inchecken, na een half uur wachten natuurlijk weer op t vliegveld. Balies open, inchecken en ondertussen luisteren naar de speakers naar nieuws over de andere vluchten. De vlucht naar Sofia, Bulgarije geannuleerd wegens weersomstandigheden in Eindhoven. Kon Manolev (jaja de enige echte zagen we!) weer terug naar dat broodrooster van PSV. Maar wij konden gewoon inchecken en door de douane gaan. Zittend bij de gate ging de speaker: de vlucht naar Wenen gaat niet door en bussen zullen jullie vervoeren naar Maastricht. Hoppa weer naar de bagageband en de bus in naar Limburg, blegh! Zijn we bijna in Maastricht, schijnt de zon! Helemaal top, kan niet misgaan. Weer opnieuw inchecken, douane enz enz maar we konden vrij snel naar t vliegtuig. -even tussendoor: ons vliegtuig in Eindhoven was naar Alicante vertrokken en een ander vliegtuig mocht niet landen in Eindhoven dus landde die maar in Maastricht-. Toen we in t vliegtuig zaten een nieuw bericht van de piloot: we moeten wachten op toestemming van Wenen omdat t daar nog wel mistig is. Halloooooo nou heb ik t wel gehad! Half uurtje wachten en mochten we toch gaan. Vlucht verliep verder prima en toen moesten we met z'n allen in de taxi naar t appartement in Wenen. Prima, netjes, verder niks mis mee. Nu nog aan t chillen, lekker gegeten (met z'n 14en op 1 verdieping) dus wel gezellig! Morgen bezoek aan het Weens museum en smiddags Deutsche les! Ben benieuwd of er nog iets is blijven hangen. Wie weet vind ik wel weer een gaatje in m'n agenda voor een verhaaltje, anders smoelenboek in de gaten houden. De groeten uit Vienna!

Begin

Jaja, het gaat gebeuren..... Morgen (20 november) vertrek ik naar Oostenrijk. Mijn start ligt in Rotterdam, en nee, dat ligt niet in Oostenrijk. Ik begin met een taalcursus in Wenen, maar om daar te komen pak ik het vliegtuig vanaf Rotjeknor naar Wenen. Maandag de 21e begin ik met de cursus, op school dus...... Dacht ik in juli voor altijd!! te stoppen met school na mijn Fontys papiertje, ga ik ineens weer terug naar school. En dat om Duits te leren. God vergeef t me! Gelukkig hoef ik maar 2 weekjes in de schoolbanken te zitten. Daarna pak ik de trein op 4 december om in Kaprun de lerarenopleiding te volgen en natuurlijk te slagen. 10 dagen later reis ik door naar Hinterglemm om daar tot maart te verblijven. Adres om te bezoeken? Onbekend. Volgt later vast wel, als ik nog ergens energie en moeite kan vinden om nog een berichtje hier achter te laten. Dus, wie weet of ik hier nog iets typ.... Laat de reis beginnen! Auf wiener schnitzel! P.s. Iedereen erg bedankt die mee heeft gewerkt aan mijn cadeau, zeer leuk!